Yağlı bitki türleri için detaylı yetiştirme bilgileri ve gübreleme programları
Kış kolzası, yüksek yağ içeriği ve ekonomik değeri ile önemli bir endüstriyel bitkidir. Kanola yağı üretiminde kullanılır ve biodiesel üretimi için de tercih edilir. Soğuğa dayanıklıdır ve kışı rozet halinde geçirir. İlkbaharda hızlı büyüme gösterir ve sarı çiçekleri ile tarlaları süsler. Derin kök sistemi sayesinde toprak yapısını iyileştirir ve münavebe sistemlerinde önemli bir yer tutar.
Kış kolzası Ağustos sonu - Eylül başı arasında ekilir. Kışı rozet halinde geçirir ve ilkbaharda hızlı büyüme gösterir. İyi drenajlı, derin toprakları tercih eder. Ekim öncesi iyi bir toprak hazırlığı ve yeterli nem kritik öneme sahiptir. Ekim derinliği 2-3 cm olmalıdır.
Ağustos Sonu - Eylül Başı
Haziran - Temmuz
300-400 kg/dekar
6.0 - 7.5
Kolza yüksek azot ihtiyacı olan bir bitkidir (150-200 lt/ha N). Kükürt eksikliğine çok hassastır ve yeterli kükürt olmadan azotu etkin kullanamaz. Bor, molibden ve manganez gibi mikro elementler de önemlidir.
Kolza için en kritik nokta kükürt ve azot dengesinin sağlanmasıdır:
Taban gübresi olarak NPK+S uygulaması. Fosfor, potasyum ve kükürdün bir kısmı verilir.
Önerilen: KÖK-NPK 15-15-15 + KÖK-TAB (S içerikli)İlk azot dozu (%20-30) ve kükürt uygulaması. Kışa güçlü girmesi için önemli.
Önerilen: Amonyum Sülfat veya KÖK-UAN+Ana azot dozu (%40-50) uygulanır. Bitki büyümeye başladığında kritik dönem.
Önerilen: KÖK-UAN+ + CABSon azot dozu (%20-30) ve mikro elementler. Bor ve molibden çok önemli.
Önerilen: KÖK-AminO + MİX + MolibdenYaprak gübresi ile bor takviyesi. Meyve tutumu için kritik.
Önerilen: Yaprak gübresi (Bor içerikli)+ KÖK HümiX PLUS CBAyçiçeği, yüksek yağ içeriği ve geniş adaptasyon yeteneği ile önemli bir yağlı tohum bitkisidir. Hem yağ üretiminde hem de çerezlik olarak kullanılır. Kuraklığa toleransı yüksektir ve derin kök sistemi sayesinde toprak derinliklerinden su ve besin maddesi alabilir. Sıcak ve güneşli iklimleri sever. Farklı toprak tiplerinde yetiştirilebilir ancak iyi drenajlı topraklarda en iyi sonucu verir.
Ayçiçeği Mart-Nisan aylarında toprak sıcaklığı 8-10°C'ye ulaştığında ekilir. Don tehlikesi geçtikten sonra ekim yapılmalıdır. İyi bir toprak hazırlığı ve yeterli nem gereklidir. Ekim derinliği 4-6 cm arasında olmalıdır. Sıra arası mesafe 70 cm, sıra üzeri mesafe ise çeşide göre 25-35 cm olmalıdır.
Mart - Nisan
Ağustos - Eylül
3-4.5 ton/ha
6.0 - 7.5
Ayçiçeği orta-yüksek azot ihtiyacı olan bir bitkidir. Fosfor ihtiyacı özellikle ilk dönemde yüksektir. Potasyum kuraklık stresine karşı direnci artırır. Bor eksikliği tohum oluşumunu olumsuz etkiler.
Ayçiçeği için dönemlere bölünmüş gübreleme programı:
NPK kompleks gübre uygulaması. Fosfor ve potasyumun tamamı, azotun %30-40'ı verilir.
Önerilen: KÖK-NPK 15-15-15İlk üst gübre uygulaması. Azotun %30-40'ı verilir.
Önerilen: KÖK-UAN+ veya ÜreSon azot dozu (%20-30) ve bor uygulaması. Tohum oluşumu için kritik.
Önerilen: Amonyum Nitrat + BorYaprak gübresi ile mikro element desteği. Bor ve çinko önemli.
Önerilen: KÖK-Mix + Bor